कविता मनातली... सख्या रे...


असा लपतोस का रे ...

असा लपतोस का रे 
झावळ्यांच्या मागे 
माझ्या प्रीतीची साक्ष
तू नारळाच्या झाडा सांगे...
           तुझ्या चांदण्यात बहरला
           प्रेमऋतु माझा 
           वाटे कधी न सराव्या
           या प्रीतभरल्या तिन्हीसांजा...
प्रिया तुझी बिलगली
या चांद सांजी 
बघुनी तुझ्या 
रवीतेजाशी...
             डोकावतोस का रे चोरूनी
             प्रखर तेज जाळूनी 
             ये ना भेटावयास एकदा 
             दुरावा दूर सारूनी...
ऋणानुबंधाचे हे नाते 
चंद्रा तुझे मी माझे
तुझ्याच साक्षीने जुळले 
धागे आमुच्या प्रीतीचे...
            तुझ्याविना आकाश पोरके
            ना प्रेमास अर्थ
            तू बरसवल्या प्रितचांदण्याने
            झाले जीवन सार्थ...

                                               - Rachana 

 

Comments

Popular posts from this blog

ग्रामीण कथाकार शंकर पाटील यांना आठवताना….