लेबल्स....
मुलगी, बहीण, पत्नी, सून, आई, सासू अशी एक ना अनेक लेबल्स वागवणारी ती लेबल वागवता वागवता, त्या भूमिका निभावता निभावता स्वतःची ओळख, स्वतःचं अस्तित्व, स्वतःचं स्वत्व अन् स्वतःच जगणंच विसरलेली ती.... तिची ओळख ती स्वतः असण्यापेक्षा ही लेबल्स होती.. तिच्या असण्या-नसण्या, इच्छा-आकांक्षा, स्वप्न या सगळ्याला अर्थ केवळ त्या लेबल्समुळे... ही लेबल्स वगळली तर तिचं स्वतःचं असं काय होतं? मनात विचार आला कशी बरे गवसेल ती स्वतःची स्वतःला... वाटलं, काढून पहावीत का एक एक लेबल जी तिच्यावर व्यवस्थेने चिकटवली... मोठ्या आशेने एक एक लेबल काढले पण लेबल काढले तरी मूळचे स्त्रीत्व काही गवसले नाही.... शतकानुशतके चिकटलेल्या लेबलचा ठसा उमटल्याने जणू ते धुसर झाले होते पण तेही गवसेल, एक दिवस नक्की गवसेल... इतक्या वर्षांचे लेबल निघाले तसे तो ठसाही हळूहळू का असेना एक दिवस विरून जाईल व तिचे अस्तित्व, तिचे स्वत्व, तिचे स्त्रीत्व नक्की गवसेल.... ...
